Campaign: Riveroak

Deze campaign volgt de mercenaries van Elficidium chorum.

De eerste opdracht: Bullywugs
Het begon met het idee van Fargrim om een mercenary bedrijf te beginnen in Riveroak. Al snel waren Joshua en Jacques er ook bij betrokken. Met als plan om met dit groepje op pad te gaan werd er besloten nog een paar personen in te huren. Hubber en Cas zijn ingehuurd om het bedrijf in de gaten te houden terwijl de rest op pad gaat. Om opdrachten binnen te krijgen was een doos in de tavern geplaatst. De doos was vooral gevult met afval van dronken mensen maar er zaten een paar serieuze opdrachten tussen. De eerste opdracht was van de tailor. Ze wilda dat ze de lichtbronnen van het bos gingen onderzoeken en te kijken als het te gebruiken valt. De andere opdracht kwam van de burgemeester zelf. De boerderijen ter zuiden van Riveroak hebben last van wezens uit de swamp. De groep besloot de opdracht van de burgemeester te doen en de burgemeester beloofde 100 gold als het lukt.

Een van de boeren had wat groene beesten gezien maar het was te ver weg. De groep besloot er zo snel mogelijk achter aan te gaan. Al snel ziet de groep een paar wezens wat je het beste kan beschrijven als "kikker-mensen" samen met twee enorme kikkers. Communicatie met deze "kikker-mensen", beter bekent als bullywug, begon nogal stroef. De leider van de bullywug was de enige die common sprak en het was niet meer dan de woorden "food" en "shiny". Al snel was duidelijk dat de bullywug niet weg gingen voordat ze wat kregen van de groep. Met wat "shinies" werd de leider naar de party gelokt met zijn zak waar de gestolen groentes in zaten. Wanneer hij dichtbij genoeg is Hope hem struikelen en valt de leider in zijn eigen zak. Waarna de rest van de bullywug boos worden en vanuit de bomen de party belaagd. Het gevecht ging redelijk vlekkeloos op Fargrim na die iets te lang in de mond van een grote kikker zat. De laatste kikker probeerde nog weg te rennen maar een paar schoten waren genoeg om ook hem te stoppen.

Nadat de zak met gestolen voedsel was teruggebracht besluit de groep naarde bron van de bullywug te zoeken. Na een redelijke zoektocht vinden ze vroeg in de morgen een dorpje met veel modderhutten van het formaat wat zou kloppen voor deze kikkers. Het lijkt er op dat het grootste deel van het dorp nog slaapt. Fargrim en Jacques besluiten sneaky rond te kijken nu het nog rustig is. Ze vinden een gebouw wat, in tegenstelling tot de modderhutjes, gemaakt is van steen. Vanuit het gebouw is een zacht gehum te horen. In het gebouw vinden de wat lijkt op een kerkje met 3 grote stenen kikkers, groter dan de kikkers die ze eerder tegenkwamen. Terwijl ze hier zijn begint het dorp wakker te worden. Toen ze dit hoorde verstopten ze zich achter de stenen kikkers. Tegelijkertijd besluit Jacques te kijken als het gehum uit iets in de kikkers komt en begint tegen het beeld te tikken waardoor het beschadigd raakt. Dan lijkt er ineens paniek te zijn en rennen de kikkers bij de kerk weg naar buiten. Terwijl dit gebeurt zitten Hope en Joshua in een bosje bij het dorp. Ze proberen verstopt te blijven terwijl de rest het dorp verkent. Niet al te lang later zijn er wat bullywug kinderen aan het spelen met een geimproviseerde bal. Toen de bal te dicht bij het bosje zag een van de kinderen Hope. Geschokt loopt hij met de bal terug en gaat direct naar een volwassen bullywug. Snel daarna is er chaos in het dorp en gaan de bullywug als een groep op het bosje af. In een moment paniek wordt er besluit Joshua te doen alsof ze een circusgroep zijn. Hij en hope beginnen hun preformance met gematigd succes. Fargrim en Jacques komen kijken wat er aan de hand is en gaan zo snel mogelijk helpen met de act. Als onderdeel van de act was een vrijwilliger nodig en wat lijkt op hun koning met een kroon wordt naar voren gehaald. Na wat acrobatische stunts van Fargrim probeert hij de kroon af te pakken en zet hem op. Nadat de koning hem probeerd terug te pakken loopt hij zeer ongelukkig terug naar de groep. De elder van het dorp, die eerder al gezien was in het kerkje, verteld Fargrim in gebrekkig common dat zolang hij de kroon heeft dat iedereen hem zal zien als leider.

De elder verteld Fargrim dat hun kerk van Keegum Loadcroak is gevandaliseerd en Fargrim beloofd alles te doen om er achter te komen wie dat heeft gedaan. Als nieuwe leider krijgt hij ook te horen dat het dorp last heeft van voedsel tekort en dat ze de boeren beroven om te overleven. Terwijl de groep een manier probeerd te bedenken om het op te lossen komt het idee naar boven om een inhuldigings-feest te houden voor de nieuwe leider. De elder wordt opgedragen het feest te organiseren terwijl de rest zich terugtrekt in het huis van de koning. In dit huis zien ze dat de koning veel van de "shinies" voor zichzelf heeft gehouden. Joshua scheidt de shinies in twee hoopjes. Het ene hoopje is vrijwel waardeloos, kleine stukjes opgepoetst ijzen en andere dingen die glimmen. Het tweede hoopje is alles wat waarde lijkt te hebben. Tijden het zoeken vind hij ook wat drankjes waarvan niet bekent is wat ze doen. Toen 'savonds het feest bezig was leek de merendeel het geen probleem te vinden dat hun leider niet een bullywug is. Fargrim krijgt zelf wat aandacht van de vrouwtjes en wordt uiteindelijk overgehaald om met een te dansen. Tijdens het feest houd Hope vooral een oogje uit om wat mis zou kunnen gaan en ziet de ex-koning ergens verweg staan. Toen de ex-koning doorhad dat een reus van een draak naar hem keek liep hij met angst in de ogen weg. Na het feest was het tijd voor de groep om te bedenken wat ze moeten doen om het probleem op te lossen. Uiteindelijk wordt er besloten om de bullywug te migreren naar het zuiden door ze te overtuigen dat daar meer dan genoeg voedsel te vinden is. Voor de reis zelf was in het dorp veel te weinig voedsel. Om meer voedsel te krijgen loopt de groep terug naar de Riveroak boeren voor een eenmalige donatie. Om de bullywugs in het gereel te houden terwijl de leider weg is wordt een kroon van hout aan de elder gegeven, met het idee dat hij de koning is zolang de echte koning, de "konings koning", er niet is. Hoewel lang niet elke boer een grote hoeveelheid voedsel wou meegeven hadden ze uiteindelijk een deal gemaakt voor een verlaagde prijs. Een van de boeren bood zijn kar aan om alles mee te slepen. Met alles geregeld komen ze teug bij de bullywug. Het hele dorp heeft alles ingepakt en in karren gestopt. De drie beelden worden gesleept door de grote kikkers. Om dit te doen zijn bomen gekapt zodat ze zware beelden kunnen rollen door steeds boomstammen er onder te plaatsen.

Het tempo zit er aardig in totdat ze bij een rivier komen. Verwachtende dat de bullywug wel een manier hadden om de beelden over de rivier te krijgen. Dan komt het idee naar boven om een boten te maken en deze mee te slepen over de rivier. Onder leiding van Jacques worden de karren en boomstammen, samen met wat nieuw gekapte bomen gebruikt om twee boten te maken. De beelden en wat andere bagage worden op deze boten gedumpt. De boten worden getrokken door de grote kikkers terwijl de rest van de bullywug naast de rivier mee lopen. Tijdens hun tocht over de rivier begint een van de grote kikkers wat vreemd te doen en snel daarna is het duidelijk dat een slang hem beet heeft. Drie van de bullywug springen in het water samen met Fargrim. Jaqcues staat op de rand van de boot de slangen te beschieten. Tegelijkertijd zijn Hope en Joshua bedwelmd door de hum van het beeld op hun schip. Het gevecht loopt niet geheel vlekkeloos maar na ongeveer 20 seconden zijn ook Joshue en Hope klaar om te vechten. Hoewel Hope nog vast zit op zijn boot springt Joshua naar de voorste boot om de groep te helpen. Als het gevecht vordert lijkt het niet zonder slachtoffers te lukken. Een last ditch effort van Hope op Fargrim te bevrijden van de slang probeert hij de slang te exploderen met een luide knal. Deze knal laat zowel de slang als Fargrim levenloos. Zonder een manier voor Hope om in zwaar harnas te zwemmen om Fargrim te genezen is het aan Joshua en Jacques om hem te redden. Terwijl Joshua naar de voorkant van de boot rent ziet hij een probleem. Zowel Fargrim als een van de Bullywugs die meedeed in het muziekmaken zijn buiten bewustzijn, naast dit zijn de grote kikkers ook in paniek en drijgen weg te lopen. Joshua kiest om eerst Steve te redden terwijl Jacques de kikkers in bedwang houd. Uiteindelijk wordt ook Fargrim gered maar is een van de bullywug niet te vinden. De stemming van de bullywug is zwaar gedaalt terwijl het rouwen begint voor het gezin van de overleden bullywug. Uiteindelijk komen ze aan op hun beoogde locatie en gaan ze aan land. De rest van de dag word besteed aan het hetbouwen van het dorpje. Aan het eind van de dag verteld de elder aan Fargrim wat verwacht wordt van hem als nieuwe koning in het nieuwe dorp. Het is duidelijk dat er verwacht wordt dat Fargrim blijft en dus is het plan om zo snel mogelijk weg te rennen. Vroeg in de ochtend proberen ze wakker te worden en weg te rennen voordat iedereen wakker is. Echter omdat iedereen in de paar hutjes die er staan slaapt is het wat onhandig en worden meerdere bullywug wakker. Ze groep probeerd snel weg te rennen maar eerst wil Fargrim van de kroon af. Hij stopt bij een van de nietsvermoedende bullywug en geeft hem nonchalant de kroon. Terwijl de bullywug met tranen van blijdschap de kroon wil pakken wordt hij uit de weg geduwd door de bullywug die met Fargrim gedanst heeft. Terwijl die bullywug de kroon op doet rent de party richting een van de boten om er vandoor te gaan. De groep ontvlucht de bullywugs en varen in een paar dagen terug naar Riveroak.

Terug in Riveroak
Eenmaal terug in Riveroak gaan ze direct naar hun basis toe. Kas heeft wat lopen tinkeren. De mat voor de deur laat nu een belletje afgaan. Ook heeft hij een hoekje gevonden om zijn eigen dingetje te doen. Verder lijkt het erop dat Hubber niet veel heeft gedaan, behalve schoonmaken. Kas verteld dat de doos in de tavern niet echt serieus wordt genomen en dat veel mensen het als afvalbak gebruiken. Nadat de groep zeker is dat hun basis nog ok is gaan ze naar de burgemeester. De burgemeester vraagt als de wezens zijn afgemaakt en Fargrim verteld hem dat de groep dat heeft gedaan. Terwijl dit gebeurt kijkt Hope Fargrim aan met een afkeurende blik, maar de burgemeester blijkt dit niet door te hebben. Na dat ze betaald krijgen besluiten ze naar de bar te gaan. Hier trakteren ze op wat bier en hebben ze en goede avond. In de bar komt ook de boer van wie de kar geleend was binnen. Na het verhaal dat de kar kapot is gegaan wil de boer graag compensatie. Na een avondje alcohol naar het toe schuiven en praten overtuigen ze hem dat de burgemeester die omkosten zal regelen. De volgende dag verteld Joshua de groep dat vast zitten aan een dorp niet de manier is voor hem en dat hij meer wil reizen en dus heeft besloten weg te gaan. De groep heeft wel de aandacht getrokken van Matthew Mapleleaf die terug is in Riveroak. De beloftes van artifacts en de behoefte aan een baan zijn meer dan genoeg reden om de groep te joinen. Na het vieren van de succesvolle missie en het recruteren van een nieuwe member gaan ze de post bekijken die Cas heeft opgehaald. In de post zat erg veel rotzooi. Door de troep kwam het idee naar voren dat er een beter systeem nodig was. Er wordt besloten dat er een notice board moet komen. Tussen de brieven zaten twee berichten die uberhabt een opdracht zouden kunnen zijn. Een brief was geschreven in een handschrift van erg slechte qualiteit, waarschijnlijk een kind, met het bericht "ik wil een beer worden, RAWR". Het tweede bericht kwam van Grennel Morningheart. De graftombe van haar familie was kompleet donker en zelfs een fakkel doet niet veel. Ze denkt dat er iets aan de hand is en durft er niet meer alleen naartoe gegaan. Bij het bezoek aan Grennel spreken ze af, 20 gold als het een vlug klusje blijkt te zijn maar 60 als het meer dan een dag gaat duren. Voordat de groep op pad gaat regelt iedereen nog wat eigen supplies. Ook kopen ze een dubbel-lock schatkist bij de meubelmaker. Verder wordt hem gevraagd als hij samen met Cas een bounty-board kam maken waar men opdrachten kunnen afleveren.

Tombe van de Morninghearts
De graftombe bevind zich op korte aftand van het dorp. Na een paar uur reizen vinden ze de oude steengroeve waar de tombo zich in bevind. De steengroeve is nu leeg en de werknemershuisjes zijn kompleet verlaten. In de groeve is een ingang te zien die te gedetaileerd lijkt voor een simpele werkplek. De ingang heeft beelden van beeldhouwers aan beide kanten. Na het benaderen van de deur lijkt het alsof er een hele dichte rook is. Hope leidt de weg met haar schild die ze licht laat geven. Eenmaal door de gang zien ze de ontvangstruimte van de tombe. Het ziet er redelijk simpel uit met uitzondering van de beelden. Net zo als buiten zijn er hoge qualiteit beelden. Hope focust zich op haal holy symbol en voelt de aanwezigheid van een grote groep undead in het zuiden. Hope leid de groep in de richting van de undead. De groep ziet 4 zombies in de ruimte. Een van de zombies lijkt een tweede bovenlijf met armen en hoofd te hebben. Door het lawaai werden andere zombies ook actief. Terwijl Fargrim en Hope de acterlinie beschermen van de eerste groep van zombies breken de duren. Na wat spelen met Ball bearings en een emotioneel verwarde zombie worden de zombies zonder al te veel kleerscheuren neergehaald.

Na deze encounter gaat men richting de bron van de rook. De groep eindigd op een balcon wanneer Hope een groep skeletons. Na een gevecht met signifikante wonden voor Fargrim kijken ze verder in de ruimte. De hele ruimte is voor slechts 1 graf. Naast het graf staat een urn, op de urn staan allerlei tekeningen van ogen samen met tig elvish woorden wiens betekenis allemaal te maken hebben met "zien". Na even te twijvelen wordt er besloten de deksel op de urn te doen waardoor de rook zich terug trok tot +- 20 voet om de urn heen. Niet tevreden hiermee besluiten ze hem om te keren en leeg te kiepen. Uit de urn valt een verkoolde hand die breekt wanneer hetop het altaar valt. De mist stopt en de duisternis is weg. Nu is beter te zien dat in de graftombe een gigantisch beeld staat gemaakt van marmer wat hier niet vandaan komt. Het beeld is zo gemaakt dat het het graf lijkt uit te beitelen.

Verder naar het zuiden vind de groep een kamer vol met decoraties en waardevolle dingen. De meeste dingen hebben een tandwiel met 4 spaken er op gegrafeerd, wat het teken is van Gond, god of craft. Matthew en Fargrim zien dit allemaal en krijgen de neiging wat mee te nemen maar met Hope die meekijkt besluiten ze het toch niet te doen. Bij het verder ontdekken van de tombe voelen ze de aarde schudden. Het voelt als of er iets gigantisch rondloopt. Het wezen wat ze vonden was een reasachtig monster gemaakt van ontbonden lichamen. Op zijn hoofd zit een gewei gemaakt van bot. Tijdens het gevecht laat hij een luide krijs uit en spookachtige vormen om hem heen en kort daarna schieten ze naar de groep toe en enkele graven. De vormen vinden hun weg in enkele lijken en deze staan op. Na een beuk met zijn hoofd zit hope vast in de horens van dit wezen. Matthew klimt op het monster in een poging om hope vrij te krijgen. Als last ditch efford beukt het monster zijn hoofd met alle kracht tegen de muur. De muur stort in, een hoorn breekt volledig af en onder de restanten van de muur en de hoorn ligt Hope bewusteloos. Wanneer het monster Matthew naar beneden gooit valt zijn lichaam levenloos op de grond. Jacques ziet het hart van het monster blootgelegd en besluit een pijl met touw er in te schieten. Bij het uittrekken van de pijl gaat het hart mee en valt het wezen neer.

Met twee members buiten bewustzijn besluiten Jacques en Fargrim een tijd te rusten. Na een kleine barricade gemaakt te hebben en even hebben gerust ziet Fargrim een deur verborgen in de ruimte waar ze Hope en Matthew hebben neergelegd. Met een fakkel in de hand lopen ze door de deur. Het lijkt alsof er een kamer in aanbouw was dat uitloopt op een grot. Uit de grot komt een menselijk geluid, nog niet luid genoeg om te verstaan. Zodra er in de grot licht te zien in doven ze hun eigen fakkel en komen ze dichterbij. Ze zien een mens met een glazen hand en een staf. Achter hem staan twee skeletons die een stuk groter zijn dan de eerdere skeletons vergezeld door een half ontbonden wolf. Verder lijkt de grot ingericht te zijn voor een minimaal leven met een kampvuurtje. Ook staat er een geimproviseerd bureau waar het lijkt alsof hij iets probeerd te maken. Na een tijdje besluit Jacques de confrontatie aan te gaan. De man, die zich voorsteld als Jonah, verteld dat Fargrim en Jacques niet welkom zijn. Nadat ze vertellen dat ze zijn ingehuurd om de tombe te legen en dat Jonah weg moet. Niet erg onder de indruk door de zwaar gewonde Fargrim en Jacques, die onageraakt lijkt, verteld hij dat nu zijn undead weg zijn hij nog een week nodig zal hebben om weg te gaan. Daarna mogen ze doen wat ze willen. Jonah verzoek hun vriendelijk om de tombe te verlaten en Fargrim en Jacques zien geen andere optie dan terug te gaan. Tegen de tijd dat ze terug zijn is Matthew alweer bij zinne gekomen. Met alleen Hope nog buiten bewust zijn vertellen Fargrim en Jacques wat er aan de hand is. Terwijl dit bezig is horen ze gefluit vanuit de verborgen tunnel komen. Om hem weg te houden duwt Fargrim een pikhouweel in de deur m het dicht te houden.In paniek om Hope op tijd wakker te maken schenkt Matthew een spice rode potion in Hope's mond. Dit wordt gevolgd door een grote vlam uit haar mond die Matthews wenkbrauwen verschroeit. Ze besluiten terug te gaan naar een van de arbeidershutjes buiten om zich voortebereiden voor een confrontatie de volgende dag.

De volgende dag besluiten ze eerst de hele tombe uit te spitten voor dat ze naar Jonah gaan. Ze vinden op de bovenste verdieping nog 3 ruimtes die gemaakt waren voor het graf van een knight of iets in die richting. De eerste ruimte had het lijk een samenvoegsel van een wolf en een persoon. De tweede ruimte had een ondode wolf die niet aggresief leek. Hope besloot dat het dood moest omdat het een undead was.